Szanowni Beneficjenci

przypominamy o możliwości skorzystania z porady prawnika w ramach usługi preinkubacji.

Poniżej najpopularniejsze pytania dotyczące prowadzenia własnej firmy:

Treść zapytania: Rejestracja bazy danych w GIODO.

Stan prawny: ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. (Dz.U. z 2002 r. nr 101, poz. 926, z późn. zm)

Odpowiedź:

Obowiązek rejestracji zależy do tego czy posiada Pan zbiór danych i czy dane, które są w tym zbiorze nie podlegają wykluczeniu z obowiązku ich zgłaszania. Jeżeli organizacja posiada zbiory danych, które nie zostały w ustawie wskazane jako te, które nie wymagają rejestracji – musi je rejestrować w GIODO.

Zgodnie z definicją sformułowaną w art. 7 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych, zbiorem danych jest taki zestaw danych o charakterze osobowym, w którym dane dostępne są według określonych kryteriów, „niezależnie od tego, czy zestaw ten jest rozproszony lub podzielony funkcjonalnie”.

Wszelkie materiały gromadzone w formie akt, w tym sądowe, prokuratorskie, policyjne i inne zawierające dane osobowe, są zbiorami danych osobowych.

Ustawa chroni dane osobowe, jeśli są one uporządkowane w zestawach, aktach, księgach, skorowidzach, rejestrach i innych zbiorach ewidencyjnych. Ustawę stosuje się również do danych osobowych przetwarzanych w systemach informatycznych, nawet jeśli są to pojedyncze dane (art. 2 ust. 2 ustawy).

Tak więc zasadą jest zgłaszanie zbiorów danych osobowych (lub pojedynczych danych, jeżeli są przechowywane w systemach informatycznych) do GIODO, ale przepisy prawa przewidują od tej zasady pewne wyjątki.

Nie ma obowiązku rejestracji  w GIODO:

• przetwarzanych w związku z zatrudnieniem, świadczeniem im usług na podstawie umów cywilnoprawnych, a także dotyczących osób u nich zrzeszonych lub uczących się (członków stowarzyszenia, władz fundacji);
• dotyczących osób korzystających z ich usług medycznych, obsługi notarialnej, adwokackiej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, doradcy podatkowego lub biegłego rewidenta;
• przetwarzanych wyłącznie w celu wystawienia faktury, rachunku lub prowadzenia sprawozdawczości finansowej;
• powszechnie dostępnych;
• przetwarzanych w zakresie drobnych bieżących spraw życia codziennego.

Podkreślić należy, iż brak obowiązku rejestracyjnego (podobnie jak jego występowanie) nie zwalnia organizacji z pozostałych obowiązków, np. informacyjnego lub ochrony danych.

Obowiązek rejestracji w GIODO zależeć będzie od tego czy prowadzi Pan zbiór danych, który został zdefiniowany powyżej, a także od uwzględnienia sytuacji, które stanowią wyjątki i zgodnie z ww. ustawą nie wymagają rejestracji.

Treść zapytania:

Interesuje mnie import tonerów do drukarek wielkoformatowych marki Oce. Serie tonerów B5 i B4. Chciałem się dowiedzieć czy mogę importować produkty tej marki do polski z Chin. Czy są dodatkowe opłaty związane z wprowadzeniem tonerów na polski rynek (np. opłata związana z utylizacją), oraz czy firma Oce nie zastrzegła sobie prawa do zakazu importu tego towaru z regionu poza EU.

Stan prawny:

1. Ustawa Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. (Dz. U. z 2003 r., nr 119, poz. 1117 z późn. zm.);
2. Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i depozytowej (Dz. U. z 2007 r., poz. 90, nr 607 z późn. zm.)

Odpowiedź:

Na podstawie art. 154 ustawy Prawo własności przemysłowej spółka OCE ma prawo do używania znaku towarowego OCE, które w szczególności polega na umieszczaniu tego znaku na towarach objętych prawem ochronnym lub ich opakowaniach, oferowaniu
i wprowadzaniu tych towarów do obrotu, ich imporcie lub eksporcie oraz składowaniu w celu oferowania i wprowadzania do obrotu, a także oferowaniu lub świadczeniu usług pod tym znakiem, umieszczaniu znaku na dokumentach związanych z wprowadzaniem towarów do obrotu lub związanych ze świadczeniem usług oraz posługiwaniu się nim w celu reklamy.

Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 155 przedmiotowej ustawy prawo ochronne ze znaku towarowego nie rozciąga się na działania dotyczące towarów
ze znakiem, polegające w szczególności na:

1. oferowaniu ich do sprzedaży lub dalszym wprowadzaniu do obrotu towarów oznaczonych tym znakiem, jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez uprawnionego lub za jego zgodą;

2. imporcie oraz innych działania, określonych w pkt 1, dotyczące towarów oznaczonych tym znakiem towarowym, jeżeli towary te zostały uprzednio wprowadzone do obrotu na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez uprawnionego
   lub za jego zgodą.

Jednocześnie wskazać należy, iż powyższych wyłączeń co do prawa ochronnego nie stosuje się, jeżeli przemawiają za tym uzasadnione względy, które pozwalają uprawnionemu ze znaku towarowego (OCE) sprzeciwić się dalszej dystrybucji towarów, w szczególności jeżeli po wprowadzeniu do obrotu zmieni się lub pogorszy stan towarów. Osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone, lub osoba, której ustawa na to zezwala, może, zgodnie z art. 296 ustawy Prawo własności przemysłowej, żądać od osoby, która naruszyła to prawo, zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, a w razie zawinionego naruszenia również naprawienia wyrządzonej szkody. Podkreślić jednakże należy, iż przepis art. 296 prawa własności przemysłowej nie obejmuje sytuacji, kiedy znak towarowy jest oryginalny, a oznaczenia nim towaru dokonał uprawniony lub osoba posiadająca jego zezwolenie na używanie znaku. Wprowadzenie tak oznaczonego towaru do obrotu handlowego i dalsze jego rozprowadzanie przez osoby trzecie, nie może spotkać się z sankcjami przewidzianymi w art. 296 ust. 1 prawa własności przemysłowej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy spółka OCE lub podmiot upoważniony za jej zgodą, dokonała uprzedniego wprowadzenia na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego produktów – tonerów serii B4 i B5 marki OCE, wówczas nie ma ograniczeń wynikających z prawa ochronnego do znaku towarowego na import przedmiotowych produktów. Jednakże zaznaczyć należy, iż importowany towar musi być oznaczony oryginalnym znakiem, które to oznaczenie dokonał podmiot uprawniony lub osoba posiadająca zezwolenie na używanie znaku.

Odnośnie dodatkowych opłat związanych z importem tonerów, wskazać należy, iż oprócz opłaty celnej oraz podatku VAT, importer nie jest zobowiązany do poniesienia innych opłat, w tym w szczególności opłaty produkcyjnej (utylizacyjnej).

Zauważyć jednakże należy, iż w sytuacji, gdy tonery pakowane się w opakowania wymienione w Załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i depozytowej, w tym m.in. opakowania z tworzyw sztucznych, kartonowe  i papierowe, na przedsiębiorcę wprowadzającego takie produkty na terytorium kraju, zgodnie z art. 3 przedmiotowej ustawy nałożony został obowiązek zapewnienia odzysku,
a w szczególności recyklingu opakowań poużytkowych.

Przedsiębiorca wprowadzający na terytorium kraju produkty we wskazanych powyżej opakowaniach, obowiązany jest osiągnąć do dnia 31 grudnia 2014 r. co najmniej 60 % poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie dla wszystkich rodzajów opakowań,
w których wprowadził produkty. Wskazać należy, iż w przypadku importu produktów lub produktów w opakowaniach uważa się, że importer wprowadza na terytorium kraju produkty lub produkty w opakowaniach w dacie ich dopuszczenia do obrotu na terytorium kraju.

Treść zapytania:

Czy przesyłając pocztą elektroniczną ofertę swoim potencjalnym klientom powinienem uzyskać ich wcześniejszą zgodę?

Stan prawny: Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.(Dz.U. 2002.144.1204)

Odpowiedź:

Tak, aby przesłać ofertę stanowiącą w myśl ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną informację  handlową  (każdą informację przeznaczoną bezpośrednio lub pośrednio do promowania towarów, usług lub wizerunku przedsiębiorcy lub osoby wykonującej zawód, której prawo do wykonywania zawodu jest uzależnione od spełnienia wymagań określonych w odrębnych ustawach, z wyłączeniem informacji umożliwiającej porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej z określoną osobą oraz informacji o towarach i usługach niesłużącej osiągnięciu efektu handlowego pożądanego przez podmiot, który zleca jej rozpowszechnianie, w szczególności bez wynagrodzenia lub innych korzyści od producentów, sprzedawców i świadczących usługi), należy uzyskać uprzednio zgodę, ponieważ Art. 10. _@POCZ@__@KON@_ Ustawy stanowi:

1. Zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej.

2. Informację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli odbiorca wyraził zgodę na otrzymywanie takiej informacji, w szczególności udostępnił w tym celu identyfikujący go adres elektroniczny.

3. Działanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 9 ust. 3 pkt 1.

a także:

Art. 24. 1. Kto przesyła za pomocą środków komunikacji elektronicznej niezamówione informacje handlowe, podlega karze grzywny.

Treść zapytania:

Czy ich zgoda powinna zostać wyrażona w jakiś określony sposób? (czy wystarczy, ze będzie to np. potwierdzenie chęci otrzymania oferty w rozmowie telefonicznej?)

Odpowiedź:

Forma zapytania o zgodę na przesłanie informacji handlowej może być następująca:

„Pragniemy przedstawić ofertę  na ……………..

W tym celu powołując się na art. 10 ustawy z dnia 10 lipca 2002 roku o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr. 144 z 2002, Pozycja 1204) zwracamy się do Państwa z prośbą o wyrażenie zgody na przesyłanie ............. ofert.”

Udzielenie zgody, o której mowa, powinno być wyraźne, ponieważ, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, zgoda ta nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści.

Zatem przesyłanie pocztą elektroniczną informacji handlowych do określonych odbiorców (klientów) wymaga uzyskania od nich wyraźnej zgody udzielonej w formie pisemnej (z własnoręcznym podpisem) lub w formie elektronicznej, opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym, zgodnym z wymaganiami ustawy o podpisie elektronicznym. Natomiast w przypadku uzyskania zgody "on line" za pomocą zwykłego formularza zamieszczonego na stronie internetowej, opatrzonego przyciskiem o treści w rodzaju: "Akceptuję" oraz miejscem na wpisanie adresu "e-mail", z którego wysłano oświadczenie zgody - jednak bez bezpiecznego podpisu elektronicznego - mogłyby powstawać wątpliwości, czy zgoda taka nie została udzielona z określonego adresu internetowego (terminala) przez nieupoważnioną osobę.

Jeżeli zgoda na przesłanie informacji handlowej e-mailem zostanie uzyskana, należy pamiętać, że powinna być ona wyraźnie wyodrębniona w treści wiadomości i oznaczona w sposób niebudzący wątpliwości, że jest to informacja handlowa (art. 9 ust. 1 ustawy). Informacja taka powinna ponadto zawierać w swej treści:

oznaczenie podmiotu, na którego zlecenie jest ona rozpowszechniana, oraz jego adresy elektroniczne,

wyraźny opis form działalności promocyjnej, w szczególności obniżek cen, nieodpłatnych świadczeń pieniężnych lub rzeczowych i innych korzyści związanych z promowanym towarem, usługą lub wizerunkiem, a także jednoznaczne określenie warunków niezbędnych do skorzystania z tych korzyści, jeśli są one składnikiem oferty,

wszelkie informacje, które mogą mieć wpływ na określenie zakresu odpowiedzialności stron, w szczególności ostrzeżenia i zastrzeżenia.

Treść zapytania:

1. 1. Czy mogę przesyłać swoim potencjalnym klientom (poprzez email) niezapowiedzianą wiadomość, która będzie zawierała pytanie o to czy mogę przesłać im ofertę? Czy takie zapytanie powinno zawierać jakąś specjalną klauzulę typu „niniejsza wiadomość nie jest ofertą w rozumieniu…”?
2. 2. Czy mogę swoim potencjalnym klientom wysyłać niezapowiedzianą wiadomość (poprzez email), która nie będzie ofertą, ale w której będę zapraszał odbiorcę do zapoznania się z ofertą znajdującą się na stronie internetowej, do której link będzie znajdował się w wiadomości email? Czy taka wiadomość również powinno zawierać jakąś specjalną klauzulę wyjaśniającą,  że nie jest to oferta?

Odpowiedź:

Praktyka rozsyłania niezapowiedzianej poczty elektronicznej zyskała sobie nazwę spammingu. Innym określeniem jest natomiast tzw. mailing, który jest używany raczej dla określenia komercyjnej poczty elektronicznej spodziewanej przez odbiorców.

Przed wskazaniem stosownych w tej mierze przepisów należy przedstawić różnicę pomiędzy tzw. systemami opt-in i opt-out, które reprezentują dwa przeciwstawne podejścia do problematyki niepożądanej korespondencji. Otóż system opt-in wymaga uprzedniej zgody użytkownika (adresata) na otrzymywanie jakichkolwiek komercyjnych przesyłek za pomocą określonego środka komunikacji na odległość. Natomiast w systemie opt-out dopiero wyraźny sprzeciw odbiorcy czyni dalsze kierowanie do niego korespondencji niedopuszczalnym. Wysyłanie komercyjnej poczty do momentu sprzeciwu odbiorcy jest w tym systemie jak najbardziej dozwolone. Ta z pozoru drobna różnica posiada doniosłe konsekwencje praktyczne, zwłaszcza dla przedsiębiorców zajmujących się internetowym marketingiem bezpośrednim.

Użycie poczty elektronicznej może spełniać przesłanki reklamy uciążliwej w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.jedn.: Dz. U. 2003 Nr 153 poz. 1503). Art. 16 ust. 1 pkt 5 tej ustawy stanowi, iż czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest reklama istotnie ingerująca w sferę prywatności między innymi poprzez nadużywanie technicznych środków przekazu informacji. Kluczowym momentem w tym miejscu jest określenie sfery prywatności z perspektywy użytkownika poczty elektronicznej. Ogólnie rzecz biorąc prywatność jest rozumiana jako wolność od niepokojenia, jako pewien stan spokoju wewnętrznego. Przepis wymaga aby ingerencja była istotna, co w kontekście niezamawianej poczty elektronicznej przekłada się na częstotliwość otrzymywanej poczty, jej rozmiar i ewentualnie agresywną treść. Za reklamę uciążliwą nie uznamy jednokrotnej przesyłki e-mail o niewielkim rozmiarze.

Szczególną regulację dotyczącą użycia poczty elektronicznej znajdujemy w ustawie o ochronie niektórych praw konsumentów (Dz. U.2000 r. Nr 22 poz. 271), w części dotyczącej regulacji sprzedaży na odległość z udziałem konsumentów. Art. 6 ust. 3 wymaga aby użycie poczty elektronicznej w celu złożenia propozycji handlowej odbywało się za uprzednią zgodą konsumenta. Zakres tej regulacji jest jednak ograniczony do korespondencji kierowanych do konsumentów przez przedsiębiorców, którzy trudnią się sprzedażą na odległość, co zawęża znacznie jego oddziaływanie. Dodatkowym mankamentem jest brak wyraźnego określenia sankcji za zachowanie sprzeczne z brzmieniem przepisu.